Najlepsze porady zakupowe!

Grzyby za darmo, czyli jak grzybobranie odciąża domowy budżet

Grzyby za darmo, czyli jak grzybobranie odciąża domowy budżet

Kilogram świeżych podgrzybków na targu potrafi kosztować tyle, co dobra wędlina, a borowiki bywają droższe niż mięso. Tymczasem od końca sierpnia do października te same grzyby stoją w polskich lasach za darmo. Grzybobranie to jedno z niewielu zajęć, które łączy spacer, hobby i realne odciążenie domowego budżetu — i chyba właśnie dlatego co roku wraca do łask, gdy ceny w sklepach rosną. Więcej informacji: ding.pl.

Ile naprawdę można zaoszczędzić

Policzmy uczciwie. Udane popołudnie w dobrym lesie to koszyk grzybów ważący dwa, trzy kilogramy. Na straganie zapłacilibyśmy za nie, zależnie od gatunku i sezonu, od 40 do ponad 150 zł. Z jednego wyjazdu robi się obiad dla całej rodziny, słoik marynowanych na święta i torebka suszu do bigosu. Przy trzech, czterech wyjazdach w sezonie mówimy o kilkuset złotych, których nie wydamy ani na targu, ani na gotowych marynatach w markecie.

Oczywiście dojazd kosztuje. Dlatego najlepiej łączyć grzybobranie z weekendowym wypadem, który i tak by się odbył — wtedy paliwo przestaje psuć rachunek, a las robi się najtańszą rozrywką sezonu.

Susz, mrożenie, marynaty — grzyby pracują cały rok

Prawdziwa oszczędność zaczyna się po powrocie do domu. Świeże grzyby trzeba przerobić w ciągu doby, ale za to każda forma przetworzenia ma swój sens:

  • Suszenie — król opłacalności. Garść suszonych borowików w sklepie to wydatek rzędu kilkunastu złotych, a domowa suszarka albo piekarnik na niskiej temperaturze robią to samo prawie za darmo. Susz trzyma się w słoiku ponad rok.
  • Mrożenie — najszybsze. Podgrzybki i maślaki wystarczy obgotować, ostudzić i podzielić na porcje pod sosy i zupy.
  • Marynowanie — słoiczek marynowanych grzybków kupowany przed świętami należy do droższych pozycji na liście; własny kosztuje ułamek tej ceny i znika z półek szybciej niż ogórki.

Zasady, które chronią zdrowie i portfel

Grzyby to oszczędność tylko wtedy, gdy zbieramy mądrze. Bierz wyłącznie gatunki, które znasz na sto procent — w razie wątpliwości grzyba zostawiamy albo pokazujemy do oceny w sanepidzie, gdzie konsultacja jest bezpłatna. Zbieraj do przewiewnego koszyka, nie do reklamówki, bo zaparzone grzyby nadają się tylko do kosza i cała wyprawa idzie na marne. I nie wyrywaj wszystkiego jak leci: robaczywe sztuki zostawione w lesie to nie strata, tylko rozsądek.

Kiedy jechać

Sezon rozkręca się na dobre po pierwszych wrześniowych deszczach, a szczyt przypada zwykle między połową września a połową października. Warto śledzić lokalne doniesienia grzybiarzy — wysyp potrafi przyjść falami i tydzień robi ogromną różnicę. U mnie w domu zasada jest prosta: dwa dni po porządnym deszczu pakujemy koszyki i jedziemy, zanim las przeczeszą inni. Budżet domowy jeszcze nigdy na tym nie stracił.